Mostrando entradas con la etiqueta Entrevista. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Entrevista. Mostrar todas las entradas

viernes, 24 de mayo de 2019

Entrevista - campaña electoral VI - candidatura Betanzos en Común

   Xa chegamos á derradeira entrevista da serie adicada ao Pasatempo na futura acción política. Os próximos catro anos de política municipal, dun xeito ou doutro, serán claves no futuro do Parque. Outra vez toca reunirse cun coñecido, Alberte Muiño, o concelleiro de Betanzos en Común nesta lexislatura que se esgota. A paixón que Alberte amosou dende o primeiro día polo Parque fíxome compartir con el charlas centradas máis na propia Horta de Don Juan que en temas políticos, agora xa solucionamos ese punto.



Entrevista - campaña electoral V - candidatura PP

   Cuarta entrevista, tócalle a quenda á xente do PP. Reencontro coa primeira política coa que tiven contacto para o blog, Cecilia Vázquez, candidata dos populares con quen falei no 2016 para documentar a actividade de limpeza da Fonte das catro Estacións (xullo 2016). Este programa serviu para ver traballar conxuntamente a Concello e Xunta, algo que desexariamos ver de novo e coa maior brevidade posible. Con ela achéganse dous compañeiros de listas, Susana Golpe, a súa número dous, e Eduardo Rodríguez Teijo, número seis. Persoalmente encántame ver con estas entrevistas, así llelo comento, un panorama político claramente feminino, na nosa asociación dáse esta mesma situación e damos a benvida a esta normalidade.

Entrevista - campaña electoral IV - candidatura Ciudadanos

   A cuarta entrevista ten como protagonista ao líder de Ciudadanos en Betanzos. Coñecín a Javier de la Fuente fai pouco, quedamos no bar ubicado nos baixos da Casa de Don Juan, na Antiga praza do Campo, inmellorable lugar tendo pechado o Pasatempo e chispeando fóra. Foi, ademáis do que veredes transcrito a continuación, unha toma de contacto entre a nosa asociación e un dos partidos emerxentes que podería facilitar un futuro goberno autonómico. Pero centrémonos no agora, vexamos que nos conta Javier sobre as futuras eleccións e o pasado recente do noso xardín escultórico favorito.


jueves, 23 de mayo de 2019

Entrevista - campaña electoral III - candidatura Podemos

   A segunda entrevista fixémoslla á xente de Podemos. Quedamos na parte nova do parque para poder visitar elementos da zona baixa dos que falamos máis tarde. Acuden á cita: Noelia Pedreira, número un do partido morado, Adrián Fernández, no número catro, e Maite Peteiro, oitava nunha lista encabezada por tres mulleres. Con Noelia xa tiñamos coincidido nalgunha ocasión e Maite foi unha das moitas voluntarias que axudou a facer unha das primerias (e máis importantes) actividades de limpeza no parque, un pracer atopar na política a xente que se coñece de traballos propios do voluntariado. Desagradecidos, non publicitados e moi, moi necesarios, como foi o caso.



Entrevista - campaña electoral II - candidatura Betanzos Novo

Terceira entrevista, nesta ocasión reunímonos con Hipólito Pérez, candidato á alcaldía por Betanzos Novo. Rencontrámonos cun dos políticos (e partidos) cos que durante os dous últimos anos puidemos colaborar, intercambiar opinións, información, proxectos... O perfil técnico e a experiencia laboral deste veciño da Madalena fíxonos obter un novo enfoque nas respostas dadas. Cada entrevista sérvenos para aprender e a miralo Parque dende distintas perspectivas á nosa. Estamos cheos de preguntas e de gañas de saber, así que imos a por outras tantas respostas.



miércoles, 22 de mayo de 2019

Entrevista - campaña electoral I - candidatura BNG

   O próximo 26 de maio terán lugar as eleccións municipais. Cremos necesario que o parque estea no debate electoral. A xente pode ver o lamentable estado do Pasatempo tras décadas e décadas de oportunidades perdidas. Gobernos de todas as cores pasaron por Xunta, Deputación e Concello, sendo a cor azul do PP no goberno autonómico, e a do PSOE no concello, as claramente predominantes nos xa 33 anos dun “Pasatempo público”. Como arredor do parque levan anos facéndose promesas incumpridas con inversións que nunca chegan, e é xa un auténtico orixe de polémica entre os partidos do bipartidismo (PP-PSOE), cremos necesario acercarvos a vós, e a nós, a xente da Asociación de Amigas do Parque do Pasatempo, unha información que non sairía nunca nos medios clásicos. Estas empresas, presas doutras cuestións, presas das obrigas que teñen cara a anunciantes (as administracións) e presas das presións que claramente lles aplican certas administracións e certos políticos, fan entrevistas que consideramos demasiado blandiñas, case son parte da propia campaña de cada partido, sen ánimo de molestar nin de querer afondar en temas espiñosos. Non pretendemos ser "Folloneros" nin "Anaspastores", non somos periodistas e esto será moi cutre e amateur, pero non queremos ser palmeiros de ninguén e facer as nosas propias preguntas.

   Para arrancar estas entrevistas púxenme en contacto con Noelia Pedreira (Podemos), Cecilia Vázquez (PP), Javier de la Fuente (Ciudadanos), Henrique del Río (BNG), Alberte Muiño (Betanzos en Común), Xosé Vales (Betanzos Novo) e co goberno municipal (o trato persoal do socio que levou a cabo as entrevistas coa xente do PSOE betanceiro é inexistente, en xeral as relacións da Asociación non pudieron ser moi boas debido a defensa do Pasatempo que sempre fixemos e faremos do parque) O PSOE non quixo atender á nosa solicitude. A resposta, máis dunha semana despois de tentar falar con eles, foi a seguinte:
“Buenas tardes, disculpe la demora. No consideramos participar en esta entrevista. Una de nuestras principales preocupaciones es que el parque se recupere y en ello estamos centrados. Un saludo y gracias.
(...) consideramos que el parque no se arregla ni con entrevistas, ni con fotos.”
Sobra añadir nada.

Sen máis, damos comezo a esta serie de entrevistas.
A primeira charla con xente das diferentes candidaturas á alcaldía a Betanzos tivo lugar no local do BNG, unha tarde chuviosa fainos non poder acercarnos ao Pasatempo, tal como pretendiamos. Henrique del Río e Amelia Sánchez, números un e dous da lista do Bloque respectivamente, axudarannos a coñecer mellor o parque e as propostas e accións presentes, pasadas e futuras para co parque levadas a cabo pola forza nacionalista.



sábado, 21 de julio de 2018

Balconadas 2018 "Espertemos"

   O noso compañeiro Dani non para de ter ideas para promocionar o Pasatempo; unha delas foi presentar unha proposta para o concurso de Balconadas de Betanzos. Aquí estamos, meses despois, podendo desfrutar, moi orgullosos, do resultado. Faremos unhas preguntiñas para coñecer mellor esta obra e a súa xestación de mans de tres dos socios que aportaron o seu tempo desinteresadamente, tres artistas inmensos. Preséntovos a Dani, Mar e Yosu.


martes, 6 de junio de 2017

Entrevista - Rehabilitación da Fonte das catro Estacións (Xurxo Constela de A Citania, Xestión de Patrimonio Cultural)


   O 22 de xullo do 2016 podiamos ler unha nova que resumía a primeira experiencia de campos de traballo orientados a adecentar partes do Pasatempo. O estreno veu da man da Fonte das Cuatro Estacións. Podedes ler no blog una breve entrada na que tamén falaba do tema, ENLACE,  a verdade é que querería ter subido algo sobre o estado no que quedou a fonte, porque, o que é incuestionable é a calidade do resultado e que á Fonte se lle ampliou a vida cunha limpeza de 10.

domingo, 4 de junio de 2017

Entrevista - Steampunk en el Pasatiempo (Lady Romana)


   Sumándose al Eurosteamcom, una feria que tiene como protagonista al steampunk, un grupo de amantes de este movimiento artístico y sociocultural se reunió en septiembre de 2014 en el Pasatiempo. Es una de esas cosas curiosas y divertidas que tienen lugar en nuestro amado parque. Fotografías de boda en los años 30 o actuales, grabaciones de videoclips, sesiones fotográficas de moda… la magia del Pasatiempo inspira a todo tipo de personas. Con tan sólo verlo, uno se imagina dentro aventuras e historias que enlazan perfectamente con la iconografía y temática steampunk, pero mejor hablemos con alguien que sabe más del tema, Lady Romana.


   La primera pregunta es obligatoria y estarás harta de que te la hagan: ¿Qué es el steampunk?

   Bueno, esta es una pregunta con muchas respuestas posibles. En mi opinión, el steampunk es un tipo de retrofuturismo que supone reimaginar el presente tal y como lo podrían haber soñado los autores de ciencia ficción del siglo XIX. Esto implica basar los avances e inventos del futuro en los conocimientos y tecnologías de la época victoriana.  Esto implica, fundamentalmente, el uso del vapor y la electricidad en sus versiones más primitivas y sustituir con engranajes lo que hoy en día sería puramente electrónico. Además, este estilo recupera la vestimenta y modales de la época dándole un matiz “futurista”.
   Para aquellos que les parezca muy confuso, lo mejor es que recuerden la ciencia ficción del siglo XIX, la estética del Nautilus de Verne o la Máquina del Tiempo de Wells.
   Y el Eurosteamcom que os trajo en 2014 al Pasatiempo, ¿en qué consiste exactamente?
   Es una convención de steampunk que se celebra con diferentes actividades en ciudades de toda Europa a lo largo del mes de septiembre.  En España hay varias sedes. El grupo steampunk Galicia siempre ha intentado hacer alguna actividad para participar en este evento  europeo. Así, en el año 2014 nos planteamos realizar un pícnic en el jardín del Pasatiempo.
 
   ¿Por qué escogisteis el Pasatiempo?

   Normalmente buscamos lugares que estén relacionados con la época (finales del siglo XIX y principios del XX) y visitar el pasatiempo era una asignatura pendiente que teníamos. Se trata de un entorno estéticamente muy interesante y normalmente las sesiones fotográficas son una parte importante de estas reuniones. Además,  la historia y filosofía que se esconden detrás de su construcción refleja ciertos ideales de confianza en la ciencia y el progreso propios de la visión decimonónica del futuro que fueron sustituidos por la desconfianza tras las dos grandes guerras del siglo XX. En definitiva, es una localización idónea para un evento de estas características.
 
   ¿Cuántas personas participaron en aquella reunión?

   En esa ocasión por desgracia el tiempo no nos acompañó y la lluvia disuadió a parte de los inscritos. Aun así, nos reunimos allí unas 20 personas y aprovechamos el sistema de cavernas para guarecernos de las inclemencias del tiempo en los peores momentos.

   ¿Hay mucho aficionado en Galicia?

   Tal vez más de los que pudiera parecer. Tendemos a reunirnos en privado y los eventos no suelen publicitarse más allá del círculo de aficionados. En las ocasiones en las que se han realizado eventos de mayor tamaño (por ejemplo, la Uchronie de Santiago de Compostela del año 2011) se han llegado a reunir en torno a un centenar de personas.

   Vi en vuestra página de Facebook fotos de otro lugar de Galicia lleno de encanto (curiosamente también relacionado con la masonería), el Pazo de Lourizán, ¿hay algún otro lugar con esta magia por Galicia que hayáis usado de lugar de encuentro?

   Precisamente uno de los alicientes de estos eventos es descubrir y compartir esos lugares llenos de magia que son poco conocidos y a veces están a la vuelta de la esquina. Puede ser un pazo, unas termas romanas, algún parque o simplemente un paseo en barca por un río.

    Imagino que vuestras caracterizaciones y todos los objetos que usáis como complementos no serán comprados, ¿tiene mucho de artesanía la creación de vuestros preciosas vestimentas?

Más bien lo contrario. Personalmente, uno de los aspectos que más me atraen de este movimiento es la filosofía del “hazlo tú mismo”.  La  mayoría de los trajes y artefactos son artesanales y muchos “steamers” disfrutamos casi tanto con el proceso de creación como con los resultados. De hecho, el intercambio de opiniones, dudas, técnicas y proyectos acaba monopolizando muchas de las reuniones.
 

   ¿Realizáis una quedada todos los septiembres coincidiendo con la feria (eurosteamcon)? ¿Barajáis algo próximamente en el Pasatiempo?

   Procuramos organizar algo todos los años en la medida que el tiempo y nuestras ocupaciones nos lo permitan. El tamaño y tipo de evento puede variar, pero hasta ahora siempre hemos podido aportar nuestro granito de arena al evento.
Respeto al Pasatiempo, sin duda es un lugar al que volveremos. De hecho nos encantaría poder colaborar en algún evento de mayor magnitud que ayudase a darle visibilidad a este lugar, pero todavía no hemos hablado de ideas concretas.
Muchas gracias a Lady Romana por darnos a conocer un poco más el Steampunk. A Rolando López por las fotografías y a todos los compañeros de Steampunk Galicia por la ayuda para sacar esta entrevista adelante.
Esperamos poder veros pronto por el parque a todos y disfrutar de vuestra compañía.

Entrevista - Derrumbe, rehabilitación y mantenimiento (nº2)

   Os dejo la segunda entrevista con un profesional de la construcción que nos haga entender mejor el derrumbe del muro, el estado del parque o la futuras y esperadas obras de rehabilitación.
   En una primera entrevista técnica hablamos con la empresa encargada de la rehabilitación de la "Estatua de la Caridade", en la siguiente vimos un acercamiento a las mismas cuestiones tratadas en esta entrevista, pero desde el punto de vista de una técnica de estudios. Ahora le toca el turno a un arquitecto técnico con 15 años de experiencia repartidas entre obra, promoción e ingeniería y que además ha desarrollado parte de su carrera como aparejador municipal. Espero que os ayude a seguir ampliando la comprensión del problema del estado del parque.

Foto de Antonio Rodríguez Arnao (15 de febrero de 2017)
Con esta imagen arrancamos desde este blog una serie de protestas, el muro llevaba caído una semana y desde el Ayuntamiento no se había tomado medida alguna salvo cortar el paso a la zona del derrumbe. De una forma inadecuada, para más INRI.

Foto de blog del Parque del Pasatiempo (23 de febrero de 2017)


   La solución para “parar” el derrumbe del muro del Estanque del Retiro llegó dos semanas después de que éste se hubiera producido. ¿Es un plazo de tiempo normal para encontrar una solución técnica al problema y actuar?

   No.


   ¿Qué podría haber pasado en todo ese tiempo?
      Pudo haber ido a más. Que lloviera, si la lluvia fue la causa según el Ayuntamiento y no se hizo nada por evitar que la lluvia mojara el interior del muro, se expuso a que volviera a ocurrir de nuevo.

   Durante los primeros días se colocó cinta de balizar para evitar el paso, ¿qué opina de esta solución?
   Es una solución mínima para salvaguardar la seguridad de la gente, pero no la integridad del muro.


   Cuando llueve las cuevas se llenan de agua que se filtra. Esta situación se da desde hace varios años y ha llenado varios muros de verdín.
   Pueden darse dos situaciones. Que cuando se construyó el parque se usaran márgenes de seguridad muy grandes teniendo en cuenta estas filtraciones o que no se tuvieran en cuenta. Si pensamos que en origen el parque no tenía tantos árboles como en la actualidad hay que pensar que estas raíces pueden haber trabajado en zonas en las que no se había previsto, empujes, acción del viento sobre los árboles que ejerce un momento, en resumen, unos esfuerzos totalmente distintos al simple peso de la tierra. La estructura es de hace unos cien años, ¿no?, pues además no tendrá acero corrugado como el usado actualmente, seguramente sea acero estirado, que trabaja mucho peor. Si hay agua de filtración, podría haber dañado ese acero, puede que estén corroídos, habría que tener especial atención incluso con un posible colapso.    No se aprecian manchas de óxido en el techo, parece que o el acero de la bóveda no ha sido afectado o directamente no hay acero y se trate de una bóveda de piedra, sin más.
   Sí, si no hay manchas de óxido parece indicar eso, mejor.
   Pero la construcción de esas cuevas, aun siendo bóvedas de piedra, tiene zonas con recubrimiento de hormigón (por ejemplo en la Gruta de la Recoleta con sus características estalactitas), lo mejor sería hacer catas verticales, taladros verticales, poder introducir una cámara y conocer realmente su estado y composición y poder decidir en base a algo.

   ¿Qué podría suceder?
   Si se espera a que se caiga podría haber daños personales.

   Hay terrazas con árboles bastante altos. Al estar rodeados por 4 muros en sus laterales, y encontrarse por debajo las cuevas, ¿cómo podría influir las raíces de los árboles a la estabilidad de los muros perimetrales y a las galerías que conforman las cuevas?

   El parque sería una maceta grande, ¿no?, cuando una maceta tiene una planta con raíces demasiado grandes, ¿qué suele pasar?.
   Que rompe.
   Pues eso.

   Muchas de las especies vegetales del parque han sido plantadas a escasos centímetros de muros originales, ¿qué pueden producir las raíces sobre estos elementos constructivos?
   Algo semejante, si la pared de esa maceta es resistente no pasará nada, en el momento en que sea endeble, o no resista más, romperá. Todo dependería de la especie y sus raíces, su profundidad o la fuerza que puedan llegar a ejercer.


   Existen refuerzos de hormigón en el techo y paredes de la cueva.

   Algo se habría caído. Ese refuerzo tendrá que tener un responsable. Si el ayuntamiento te exige que tras la construcción de tu casa haya unos técnicos responsables con las debidas titulaciones, cuánto más un túnel por el que pasa la gente. Como mínimo, tendría que haber un técnico que hiciera unos cálculos mínimos para garantizar la estabilidad de esos refuerzos.
   Dudo que los haya.
   Pues deberían de haber hecho los cálculos necesarios y tras realizar varias hipótesis tomar la más desfavorable, no deberían de pillarse los dedos.

   ¿En esta situación parece adecuado que las cuevas permanezca abiertas o podría haber más derrumbes?
   Te pongo un ejemplo para comprender esto. En ciertos ayuntamientos hubo ciertos problemas con las fachadas, se han creado unas ordenanzas para controlar fachadas y cornisas. El código técnico (ley que regular numerosos aspectos de la construcción) ya recoge la obligatoriedad de revisar los edificios de más de cincuenta años, las famosas ITE (inspecciones técnicas de edificios). Todos los edificios se revisan cada diez años en lo referente a seguridad estructural y salubridad. ¿A dónde quiero ir?, si tú tienes unos desperfectos en una parte, estudiarás el resto. Haces un informe de patologías, un informe pericial, lo que haga falta. Hablamos de unas cuevas, de una construcción con mucho peso encima y con paso de gente por su interior, debes de estar seguro de que todo está “sano”. No parchear como se ve en las fotografías, eso jamás. Eso cayó cuando no había gente, pero, ¿y si cae con alguien debajo? Podría ir alguien a la cárcel, estamos hablando de un tema penal. Ante una desgracia ya se buscaría un culpable, y por acción u omisión los hay, siempre los hay.
   Es decir, propones revisar todo para actuar en un sentido u otro.
   Sí, justo.

   ¿Qué solución crees más oportuna para revisar las cuevas?, muchas de ellas apenas pasan del metro de altura y de ancho. ¿Hay forma de saber si aguantarán o no sin levantar toda la tierra sobre las cuevas y revisar las galerías una a una?

   Hacer un informe completo. Que un técnico experto se cerciore de su estado. No diré yo lo que tiene que hacer ese experto. Pero con los ensayos adecuados avanzaríamos mucho al conocer algo respecto a cómo está ejecutado todo.

   En algunos muros se aprecia falta de planeidad, ¿qué nos indica esta patología?
   O fue mal parido, mal hecho en origen, vamos, o hubo movimientos que los desplazaron. Quizá este movimiento no sea tampoco grave, repito, esto tiene que revisarlo un técnico especialista en estructuras y hablar sobre datos reales.

   Hablamos ya del famoso informe que Ayuntamiento y Diputación rebautizaron durante más de un año como proyecto.
   El presupuesto y las obras a ejecutar se han planificado sin haber revisado con catas o ensayos los muros, las cuevas ni los diferentes elementos del parque, ¿crees que esto puede producir una obra poco fiel al proyecto por encontrarse la constructora algo muy distinto a lo proyectado?
   Cómo se debe de hacer una rehabilitación, partiendo del conocimiento de su estado actual, conocer sus patologías y qué se debe solucionar. Si en la fase de proyecto no conoces los problemas, difícilmente acertarás con la solución.
A falta de leer el informe, parece que su valor sería meramente estimativo y no resultaría suficiente para contratar con una constructora. De todas formas, cuando haces un presupuesto no puedes llegar al máximo detalle, habría que hacer un estudio más profundo, realizar un proyecto, vaya. Pero yo veo bien que se parta de un informe previo, siempre ayuda a ir encajando todo.

   ¿Y no sería mejor hacer directamente un proyecto y no gastar dinero en un informe y después en un proyecto?
   Los políticos no son técnicos, es normal que encarguen un estudio previo para conocer el estado del parque y saber si es necesario rehabilitarlo o no.
   Es obvio que necesita una obra, e importante además, dado su mal estado.
   Bueno, quizá sea obvio, sí. Habría que conocer todo el proceso que tuvo el pedido y redacción de ese informe para entenderlo mejor y poder afirmar algo.

   ¿Podría producir desvíos importantes en el presupuesto?
   Una de las obras con mayores desvíos presupuestarios ha sido el túnel que llevará el AVE en Asturias. A su paso por Pajares produjo un desvío de 1900 millones de euros, todo debido a unos ensayos realizados en puntos más alejados entre ellos de lo debido, el resultado ha sido que el terreno a excavar no fuera el esperado. Cualquier técnico sabe que lo más difícil de valorar es lo que está bajo tierra. Levantar un edificio en altura es muy controlable, sin desviaciones importantes, ahora, bajo rasante, en el suelo, pueden ser elevadísimas. Pues aquí, dentro de otras cantidades, podría ocurrir algo semejante.

   ¿Además de desvíos presupuestarios podrían ampliarse plazos?
   Pues claro, por el mismo razonamiento que antes. Incluso podría paralizarse la obra hasta cerrar los presupuestos de las nuevas obras no previstas. Todo esto lo marca la Ley de Contrataciones del Estado, ya se legisló al respecto por lo habitual que es. Y esto de nuevo acarrearía también aumentos de coste, estas pausas siempre los disparan.

   Las cintas de balizar que acotan la zona del derrumbe son de una empresa de jardinería, personalmente espero que no sean los mismos que harán la obra de reconstrucción del muro. ¿Ves serio que un parque para el que se ha solicitado la declaración del BIC pueda tener a una empresa de jardinería encargada de arreglar este derrumbe? Por lo de pronto, hemos visto que los restos del muro estuvieron guardados durante un tiempo en el parque nuevo sin protección alguna. Algo totalmente erróneo y criticable ¿Qué sensación te desprende esto?   
   La empresa me da igual, los responsable, ya sean políticos o técnicos, se deberían de encargar de que la reparación quede bien. Si en el pliego de condiciones la empresa “X” ha sido seleccionada, es que cumplirá lo requerido.
   Dudo que haya proyecto ni pliego de condiciones.
   Bueno, la forma de contratar dependerá del criterio del ayuntamiento, tienen varias opciones legales de hacerlo, pero por lógica la empresa contará con técnicos responsables o será el contratante (el ayuntamiento en este caso) quien se responsabilice del estado final de las obras.
   ¿Y crees que una empresa de jardinería contará con la mano de obra adecuada para reparar un muro de hace más de cien años con unas peculiaridades constructiva como es el caso?
  Hombre, no cabe duda, si contratas a la señora que abre y cierra la puerta de la iglesias para reparar sus pinturas tienes posibilidades de que el resultado sea un ecce homo.
   Vuelvo a tirar de lógica. Lo primero que se debería de haber hecho es retirar y clasificar los restos, protegerlos para que nadie los robe y evitar que nos falten piezas. De partida habrá piezas irreparables, pero si las dejo al alcance de la gente, claro, pueden tomarlo por un souvenir y robarlas, con lo cual, nos faltarán más piezas.
   Creo que ya falta alguna, el robar piezas del parque ha sido algo habitual desde que se construyó.

   Faltarán piezas, cae de cajón. En este país, por desgracia, la gente no es súper cívica.

   Tras solicitar la declaración de BIC para el parque, el ayuntamiento comunica que ya han encargado un proyecto para arreglar el parque, lo cifran en 190.000 €. ¿Qué pasa si se declara BIC? ¿Ese proyecto se debería de estar realizando suponiendo que el Pasatiempo será declarado BIC? Tras años de estancamiento aparecen las prisas, ¿no parece lógico esperar a que se declare BIC y trabajar en base a ello?, con la tutela de patrimonio y sin dar pie a otra guerra Ayuntamiento – Xunta (PSOE - PP)
   Ahí entramos en dos hipótesis. Se declara rápido el BIC, por tres meses es mejor esperar, o se solicita y se enfanga el tema, retrasándose, incluso de forma indefinida, en este caso lo mejor sería hacer ahora el proyecto y poner fin a la degradación del parque cuanto antes.
Al ser el Ayuntamiento el promotor se aprobaría en pleno el proyecto, sin la concesión de licencia como en otros casos, y se actuaría en base a él. Para saber qué pasa si es catalogado como BIC durante ese proceso, habría que ver qué ocurrió en otros casos similares consultando con los funcionarios de Patrimonio.
   Una vez se declare BIC la supervisión pasaría a Patrimonio, a la Xunta, con lo cual, en principio habría más garantías y no debería de suceder nada malo, al contrario.
   Pero sería hablar sobre hipótesis, como he recalcado en varias ocasiones, lo mejor es consultar con especialistas de cada materia.



jueves, 30 de marzo de 2017

Entrevista - Derrumbe, rehabilitación y mantenimiento (nº1)

   En la siguiente entrada comparto una nueva entrevista con una profesional que nos puede ampliar un poco más el conocimiento sobre el derrumbe del muro, el estado del parque o la futuras y esperadas obras de rehabilitación.
   Si hace poco podíamos conocer algo más de rehabilitación en la primera entrevista técnica de este blog, ahora le toca el turno al sector de la construcción. La entrevistada es una arquitecta técnica con más de una década de experiencia en el departamento de estudios de una empresa de ámbito internacional. Intentaré ir combinando diferentes aspectos de la profesión para dar una imagen amplia y enriquecedora de todo el proceso que se viene encima, proyecto, obra, plan de mantenimiento... 

Foto de Antonio Rodríguez Arnao (15 de febrero de 2017)
Con esta imagen arrancamos desde este blog una serie de protestas, el muro llevaba caído una semana y desde el Ayuntamiento no se había tomado medida alguna salvo cortar el paso a la zona del derrumbe. De una forma inadecuada, para más INRI.

Foto de blog del Parque del Pasatiempo (23 de febrero de 2017)


   La solución para “parar” el derrumbe del muro del Estanque del Retiro llegó dos semanas después de que éste se hubiera producido. ¿Es un plazo de tiempo normal para encontrar una solución técnica al problema y actuar?

   ¿No hicieron nada para solucionarlo antes?, ¿ni por fuera?
   No.

   Es mucho tiempo para encontrar una solución, tendría que haber sido de un día para otro, como ocurre en las obras de urgencia como debería de haber sido ésta. ¿Y por fuera sigue pasando gente?, yo cortaría el paso peatonal por lo que pudiera pasar.

   ¿Qué podría haber pasado en todo ese tiempo?
   Dentro del estanque el derrumbe podría haber proseguido y por fuera podría haberse producido algún problema.

   Durante los primeros días se colocó cinta de balizar para evitar el paso, ¿qué opina de esta solución?
   No sirve de nada. Por sentido común no es normal colocar una simple cinta que puede romperse fácilmente, deberían de haber colocado otro tipo de cierre.


   Cuando llueve las cuevas se llenan de agua que se filtra. Esta situación se da desde hace varios años y ha llenado varios muros de verdín.
   ¿Por encima qué tiene?
   Piedra y tierra, incluso plantas.

   Pues el problema mayor que veo es la vegetación, si es de gran tamaño puede provocar fisuras que dejan pasar el agua.

   ¿Qué nos dice este problema respecto a los techos de las cuevas y los suelos del parque?
No existiendo ningún manantial en superficie nos indica la existencia de fisuras y/o grietas.

   Hay terrazas con árboles bastante altos. Al estar rodeados por 4 muros en sus laterales, y encontrarse por debajo las cuevas, ¿cómo podría influir las raíces de los árboles a la estabilidad de los muros perimetrales y a las galerías que conforman las cuevas?

   Depende del tipo de árbol, habría que conocer cada especie para saber si hay o no peligro. Podrían ser de los que tienen raíces superficiales, pero si éstas son en profundidad, afecta seguro al techo de las cuevas.

   Muchas de las especies vegetales del parque han sido plantadas a escasos centímetros de muros originales, ¿qué pueden producir las raíces sobre estos elementos constructivos?
   La base del muro podría tener grietas, al tratarse de elementos enterrados éstas no se verían, el peligro existiría y pasaría inadvertido. Debería de haber cierto espacio entre la vegetación y los muros y no sólo por la base de los mismos, por ejemplo, elementos como aceras o bordillos podría deformarse.


   Existen refuerzos de hormigón en el techo y paredes de la cueva.

   ¿Es una solución provisional?
   No se sabe, no me consta que el ayuntamiento haya comunicado nada al respecto.
   Pues se haría por previsión o porque han visto cascotes o algún derrumbe. Si no está apuntalado esta solución es realmente semejante a un cascarón, su utilidad es cuestionable si no cuenta con el armado necesario.

   ¿En esta situación parece adecuado que las cuevas permanezca abiertas o podría haber más derrumbes?
   A mí me da desconfianza, si veo eso, sabiendo como sé del tema, me preocuparía. Si las ven tan mal como para hacer refuerzos en hormigón, lo mejor sería cerrarlas. Al menos hasta tener una solución definitiva. Es que se la están jugando.

   ¿Qué solución crees más oportuna para revisar las cuevas?, muchas de ellas apenas pasan del metro de altura y de ancho. ¿Hay forma de saber si aguantarán o no sin levantar toda la tierra sobre las cuevas y revisar las galerías una a una?

   Se me ocurre algún método no destructivo con algún tipo de tecnología, no sé si existe algo tan concreto. Algún laboratorio podría saber algo.

   En algunos muros se aprecia falta de planeidad, ¿qué nos indica esta patología?
   ¿Tienen testigos para saber si hay desplazamientos?
   No
   Pues parece claro que algún empuje está moviendo el muro y habría que medir si existe desplazamiento o no para saber si hay o no movimiento.
Si colapsa quizá no haya aviso previo, mejor consulta esto con expertos en patologías.


   Hablamos ya del famoso informe que Ayuntamiento y Diputación rebautizaron durante más de un año como proyecto.
   El presupuesto y las obras a ejecutar se han planificado sin haber revisado con catas o ensayos los muros, las cuevas ni los diferentes elementos del parque, ¿crees que esto puede producir una obra poco fiel al proyecto por encontrarse la constructora algo muy distinto a lo proyectado?
   Sí, estoy segura. Será necesario hacerlo antes o después, durante la ejecución. Las obras de rehabilitación son muy complicadas, hasta que no llegas a la obra no sabes muy bien qué te vas a encontrar. En caso de no haber proyecto peor aún.
   Además este documento es meramente informativo, no tiene un visado ni nada, no es un proyecto. De aquí puedes sacar una estimación presupuestaria, pero el importe seguramente será mayor, en general pasa eso, no suelen inflarse tanto que contrarreste al aumento que conlleva la falta de detalle. Siempre es necesario hacer más cosas de las que aparecen en proyecto.

   ¿Podría producir desvíos importantes en el presupuesto?
   No sé si importantes o no, pero habrá aumentos. La incertidumbre que genera un informe de estas características es importante, nunca son totalmente fiables. De todas formas, este tipo de ensayos que decía antes, no es algo que se pueda realizar en fase de proyecto. Aun realizándose no logran dar jamás una imagen fiel al 100% de lo que será la obra porque en rehabilitación te puedes encontrar cualquier cosa.

   ¿Además de desvíos presupuestarios podrían ampliarse plazos?
   Seguro, la obra nueva son habas contadas, pero en una rehabilitación como ésta no creo que se pueda atinar tanto en la fase de proyecto por todas esas sorpresas que comentaba.

   ¿Podrían repetirse problemas administrativos como el ocurrido en la obra del parking del Parrote de A Coruña? Recordamos que una extensión importante no pudo ser disfrutada por los ciudadanos durante años al surgir problemas técnicos y legales no recogidos en el proyecto.

   ¿Sabes porque hay tantas ampliaciones de plazo?, porque el proyecto no viene resuelto, se va resolviendo a medida que se va haciendo la obra. Y no tendría que hacerlo la constructora, pero suele pasar. Se van dando palos de ciego a la espera de que los redactores del proyecto te den la solución. A menudo las proponemos nosotros (la constructora), pero de nuevo aparecen las esperas ante la toma de decisiones de los responsables.
   Todo esto puede dar pie a la situación de pensar que la obra va lenta, de que se gasta más que lo que inicialmente se pensaba. 
   Si sacan a licitación la obra en el pliego deberían de reflejar una ampliación de la garantía. Por ley creo que la constructora debe hacerse cargo de los problemas derivados de la ejecución durante un mínimo de un año. Sería bueno aumentar ese plazo de garantía, pero ojo, algunas empresas lo aumentan de una forma exagerada para lograr mayor puntuación. Habría que especificarla, plantear un plan de mantenimiento y el que más convenza que se puntúe mejor, valorar ese plan y no sólo la duración en sí, ojo, las empresas no existen eternamente. Este sobrecoste se lo ahorra el ayuntamiento que, ante cualquier problema, llamaría a la adjudicataria que se haría cargo de los trabajos. De hecho el propio plan de mantenimiento ya obligaría a llevar a cabo mantenimiento como su propio nombre indica.
   ¿Jardinería o limpieza, por ejemplo?
   Sí.
   Volviendo a lo que comentábamos antes, el propio ayuntamiento podría apoyarse en técnicos de la Xunta con experiencia en rehabilitación y en obras dentro de BICs para hacer el pliego. La administración podría ahorrarse algo y haría que la constructora se hiciese más cargo del resultado final, éstas, por su propio bien, lo dejarían todo lo mejor posible.

   También querría añadir algo. Creo que debería de pedirse ofertas con el plazo que se estime oportuno, pero no puntuar reducciones del mismo. Que hagan las cosas con cordura, a menudo se hacen bajas insalvables de plazo, alguien que te diga que hace un trabajo de un año en un mes es indicativo de que hay algo raro, pero pasa muchísimo. Hay pliegos que son para tirarlos a la basura, muy mal pensados.